Gewoon AI — waarom dit blog

In 1993 belde ik voor het eerst in op internet. XS4ALL in Amsterdam, per trik afrekenen, in een studentenhuis waar iedereen op de verbinding lette. Daarvoor waren er BBS-en. Het begon met een modem van 9K6 en daarna heb ik alle snelheden voorbij zien komen.

Door de jaren heen heb ik PLC's geprogrammeerd, SCADA en Historian beheerd, serverparken onderhouden en netwerken aangelegd — allemaal in het OT-domein. Die omgeving verandert voortdurend, en ik pas me aan. Niet omdat het moet, maar omdat ik het leuk vind. Oud en nieuw naast elkaar laten draaien, stabiel en beheerd. Dat is het werk.

Ik werk als OT-engineer. Techniek bijhouden is geen hobby, het is gewoon hoe ik in elkaar zit. Niet omdat ik overal een mening over moet hebben, maar omdat ik graag begrijp hoe dingen werken.

AI is daar nu bij gekomen. En het is anders dan andere technologie — niet omdat het zo revolutionair is, maar omdat het zo snel verandert en omdat het moeilijk is om er nuchter over te praten. Alles is hype of angst. Weinig is gewoon: dit probeerde ik, dit werkte, dit niet.

Dat is wat ik hier wil doen. Geen grote verhalen, geen voorspellingen. Gewoon delen wat ik tegenkom als techneut die AI gebruikt in zijn dagelijkse werk. De meeste blogs over AI komen uit de VS — groot, snel, anders. Dit is voor EU-inwoners, vanuit een Europees perspectief. Ik gebruik daarbij Amerikaanse AI zoals Claude, maar ook Europese zoals Mistral — gewoon wat werkt. Ik ben geen wetenschapper en geen journalist. Ik ben een techneut die graag deelt wat hij ervaart. Meer niet, maar ook niet minder.

Dit blog schrijf ik ook met AI — dat zal ik niet verbergen. Het is mijn verhaal, maar het gereedschap is er ook bij betrokken.

Dit is mijn route — niet een gids om AI te begrijpen of te leren hoe het werkt. Gewoon wat ik tegenkom, wat ik probeer, en wat ik ervan meeneem.

De eerste post volgt. Over hoe ik hier gekomen ben — van ChatGPT naar Claude Code en Mistral, in een jaar.